شمارهٔ ۸ عطار
عطار نیشابوری / باب چهل و پنجم: در معانیی كه تعلق به گل دارد / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
گل بین که بر اطراف چمن مینازد
وز سوی دگر سرو و سمن مینازد
هر گل که به ناز باز خندید چو صبح
از حسن تو یا ز شعرِ من مینازد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این بیت شاعر به زیبایی گلها و طبیعت اشاره میکند. گلها در اطراف چمن میرقصند و سرو و سمن از سمت دیگری به زیبایی خود میبالند. هر گلی که با ناز و زیبایی لبخند میزند، این زیبایی یا به خاطر حسن محبوب شاعر است یا بر اثر شعر اوست.