نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۸ عطار

عطار نیشابوری / باب چهل و پنجم: در معانیی كه تعلق به گل دارد / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

گل بین که بر اطراف چمن مینازد

وز سوی دگر سرو و سمن مینازد

هر گل که به ناز باز خندید چو صبح

از حسن تو یا ز شعرِ من مینازد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت شاعر به زیبایی گل‌ها و طبیعت اشاره می‌کند. گل‌ها در اطراف چمن می‌رقصند و سرو و سمن از سمت دیگری به زیبایی خود می‌بالند. هر گلی که با ناز و زیبایی لبخند می‌زند، این زیبایی یا به خاطر حسن محبوب شاعر است یا بر اثر شعر اوست.