نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۴ عطار

عطار نیشابوری / باب چهل و پنجم: در معانیی كه تعلق به گل دارد / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

از دست گلابگر گل عشوه پرست

در پای آمد چنانکه بر خاک نشست

گل خون شد و از درد به بلبل میگفت:

«آخر به چنین خون که بیالاید دست»

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات بیانگر حالتی عاطفی و دردناک هستند. شاعر از گلاب‌گیر، که نماد عشق و زیبایی است، می‌گوید که به شدت تحت تأثیر قرار گرفته و وضعیتش به گونه‌ای است که بر خاک نشسته است. گل، که نماد زیبایی و عشق است، به خاطر این درد به بلبل می‌گوید که با چنین خون و رنجی نمی‌توان به کسی دست یافت. در واقع، این اشعار ابراز عشقی عمیق و غمناک است که با درد و رنج همراه است.