شمارهٔ ۱۹ عطار
عطار نیشابوری / باب چهل و ششم: در معانیی كه تعلّق به صبح دارد / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای صبح دمی به خنده بگشای لبی
تا باز رهم من از چنین تیره شبی
چون از خورشید در دل آتش داری
گر درگیرد دَمِ تو نَبْوَد عجبی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از صبح خواستار لبخندی است تا او را از شب تاریکی رهایی بخشد. او به این نکته اشاره می‌کند که اگر صبح نیز مانند آتش خورشید در درونش شعله‌ور باشد، جای تعجبی نخواهد داشت که زندگی دوباره روشن شود.