نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳۰ عطار

عطار نیشابوری / باب چهل و ششم: در معانیی كه تعلّق به صبح دارد / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

ای صبح!‌اگر تو یاریی خواهی کرد

آنست که پرده داریی خواهی کرد

من خود ز سیه گری شب میترسم

تو نیز سفیدکاریی خواهی کرد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از صبح می‌خواهد که در یاری او بکوشد و پرده‌دار باشد، یعنی به او کمک کند تا از تاریکی شب رهایی یابد. شاعر خود از سیاهی و ناامیدی شب می‌ترسد و از صبح انتظار دارد که با روشنایی و روشنی خود، او را یاری کند.