شمارهٔ ۳۶ عطار
عطار نیشابوری / باب چهل و ششم: در معانیی كه تعلّق به صبح دارد / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
امشب که مرا نه تاب و نه تب بودست
با یار به هم جامِ لبالب بودست
ای صبح! در آن کوش که امشب ندمی
زیرا که مرا روز خود امشب بودست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر احساس می‌کند که در شب هیچ تمایلی به خواب و استراحت ندارد و در کنار یار خود به حالتی خوشایند و پر از شور و شوق قرار دارد. او از صبح می‌خواهد که به او فرصت بدهد تا از شادی‌های این شب بهره‌مند شود، زیرا این شب برای او به عنوان روزی پر از زندگی و احساسات قوی به شمار می‌رود.