نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۰۴ عطار

عطار نیشابوری / باب چهل و هفتم: در معانیی كه تعلق به شمع دارد / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

گفتم:‌جانا! عهد و قرارت این است

مینشمریم هیچ، شمارت این است

گفتا که تو شمعی همه شب زار بسوز

چون روز درآید همه کارت این است

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به معشوق خود می‌گوید که عهد و پیمان شما این است که من را در آتش عشق بسوزانید. معشوق در پاسخ می‌گوید که تو مانند شمعی هستی که تمام شب می‌سوزی، اما وقتی روز می‌آید، همه تلاش و کار تو همین است. این کلمات نشان‌دهنده‌ی روابط عاشقانه و درد و رنج ناشی از آن است.