شمارهٔ ۱۰۸ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات از فقدان امید و غمگینی خود سخن می‌گوید. او می‌پرسد که در چنین حالتی، چه باید بکند و چگونه می‌تواند کمکی پیدا کند. همچنین، او به دور بودن از منبع نور و امید، که به شمع تشبیه شده، اشاره می‌کند و بیان می‌کند که بدون آن منبع، حتی نمی‌تواند به خود کمک کند.