شمارهٔ ۱۷ عطار
عطار نیشابوری / باب چهل و هفتم: در معانیی كه تعلق به شمع دارد / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
از آتشِ عشق چون تو جان افروزی
چون شمع نفس نمیزنم بی سوزی
عمری است که بی تو جان من میسوزد
آخر بر من دلت نسوزد روزی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات از عشق آتشین خود به معشوق سخن می‌گوید و احساس می‌کند که زندگی‌اش بدون او میسوزد. او مانند شمعی است که بدون آتش نمی‌تواند زندگی کند و از معشوق می‌خواهد که روزی به حال او دل بسوزاند.