نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۳ عطار

عطار نیشابوری / باب چهل و هفتم: در معانیی كه تعلق به شمع دارد / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

تادور فتادهام از آن نادره کار

دل گشت به صد پاره و صد شد به هزار

من چون شمعم که در فراقِ رخِ یار

شب میسوزم به روز میمیرم زار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به شدت از فراق معشوق رنج می‌برد. او خود را شبیه شمعی می‌داند که در غم دوری یار می‌سوزد و هر روز حالش بدتر می‌شود. دل او به شدت broken است و به خاطر این جدایی، زندگی‌اش به تلخی می‌گذرد.