شمارهٔ ۳۷ عطار
عطار نیشابوری / باب چهل و هفتم: در معانیی كه تعلق به شمع دارد / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
شمعم که چنین زار و نزار آمده‌ام
در سوختن و گریهٔ زار آمده‌ام
از اشک نمیرد آتشِ من همه شب
چون شمع ز آتش اشکبار آمده‌ام
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات از حال و وضعیت خود به تصویر می‌کشد. او مانند شمعی نزار و زار آمده است و به خاطر سوختن و گریه‌اش به شدت رنج می‌برد. آتش او به دلیل اشک‌هایش خاموش نمی‌شود و او در تمام طول شب در حال سوختن و گریه است. این اشعار نمادی از اندوه و غم عمیق او هستند.