شمارهٔ ۳۹ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت شاعر به پرسش می‌پردازد که چه کاری باید انجام دهد تا شب تاریک و فقرش به روز و روشنی تبدیل شود. او اشاره می‌کند که با داشتن عشق واقعی، مثل یک شمع، می‌تواند درخشش و روشنی را به زندگی‌اش بیاورد، حتی اگر آن شمع بسوزد.