شمارهٔ ۴۸ عطار
عطار نیشابوری / باب چهل و هفتم: در معانیی كه تعلق به شمع دارد / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
سر رفت به باد و من کله میدارم
چشمم بشد و گوش به ره میدارم
در گریه و در گداز مانندهٔ شمع
میسوزم و خویش را نگه میدارم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از حالاتی چون پاندگی و احساساتی پرشور سخن می‌گوید. او به نوعی خود را در میانه‌ی درد و رنج تعبیر می‌کند و در حالی که به سوختن شمع تشبیه شده، سعی دارد خود را کنترل کند و در برابر آلامش ایستادگی کند. به کلی، این قطعه تصویری از انفجار احساسات و تلاش برای حفظ آرامش در میانه‌ی چالش‌هاست.