شمارهٔ ۷۳ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به نوعی نقد بر خودبزرگ‌بینی و سرکشی شاعر است. شاعر از شمعی سرافراز صحبت می‌کند که فکر می‌کند به دلیل سرکشی و خودبینی‌اش درخشانی دارد. اما در حقیقت، او از دردی که به خود وارد می‌کند و سوختن خود به خاطر دیگران غافل است. در نهایت، این شعر به ما یادآوری می‌کند که آگاهی از آسیب‌هایی که به خود می‌زنیم، بسیار مهم است.