نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۷۷ عطار

عطار نیشابوری / باب چهل و هفتم: در معانیی كه تعلق به شمع دارد / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

شمع از در جمع چون درآمد حالی

گفتم که تُرا کار برآمد حالی

گر آتش سوزنده در افتاد به تو

شکر ایزد را کان به سرآمد حالی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات به ورود شمع به جمع اشاره می‌کند و از حالتی که پیش آمده صحبت می‌کند. او می‌گوید که اگر آتش سوزنده‌ای به او برسد، باید شکر خدا را به جا آورد که زمان حال به پایان رسیده است. به عبارتی، او با یادآوری قدرت و رحمت خدا، از گذر زمان و تغییر حالت‌ها سخن می‌گوید.