شمارهٔ ۸۴ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این اشعار، شاعر به شمعی تشبیه شده است که با شعله‌اش نور و گرما تولید می‌کند. او به شخصی اشاره می‌کند که به خاطر مشکلات و دردهای خود نباید غمگین باشد، زیرا این غم‌ها از درون او نشأت می‌گیرد. در عوض، باید به زندگی و آنچه که انجام داده است فکر کند و از خود و گرفتاری‌ها فاصله بگیرد.