شمارهٔ ۹۳ عطار
عطار نیشابوری / باب چهل و هفتم: در معانیی كه تعلق به شمع دارد / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای آتش شمع سوز ناساز مشو
در شمع سرافروز و سرافراز مشو
گر شمع شهد دور شد آن همه رفت
چه بر سر او زنی پیش باز مشو
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از آتش شمع میخواهد که باعث ناراحتی و پریشانی آن نشود. او تأکید میکند که شمع باید درخشان و سرافراز بماند و اگر دچار مشکلاتی شد، نباید به آن آسیب بیشتری بزند. به طور کلی، این ابیات به اهمیت مثبتاندیشی و حفظ شأن در برابر مشکلات اشاره دارد.