نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۹۷ عطار

عطار نیشابوری / باب چهل و هفتم: در معانیی كه تعلق به شمع دارد / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

روی تو که عقل ازو خجل میآید

ماهی است که بس مهر گسل میآید

دور از رویت چو شمع ازان میسوزم

کز شمعِ رخت سوز به دل میآید

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به عشق و دلتنگی اشاره دارد. شاعر از زیبایی معشوق صحبت می‌کند که عقل را به وحشت می‌اندازد و مانند ماهی که در عشق گم می‌شود، به شدت به او وابسته است. شاعر از دوری معشوق به اندازه‌ی شمعی می‌سوزد که بدون او، فقط درد و سوزش را حس می‌کند.