شمارهٔ ۹۹ عطار
عطار نیشابوری / باب چهل و هفتم: در معانیی كه تعلق به شمع دارد / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
تا از سر زلفت خبرم میماند
جان بر لب و خون برجگرم میماند
من شمعِ توام که در هوای رخ تو
در سوخت تنم تا اثرم میماند
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر درباره عشق عمیق و رنجی است که شاعر از دوری معشوق خود احساس می‌کند. او در بیان احساساتش می‌گوید تا زمانی که خبر از زلف و زیبایی معشوقش دارد، جانش در درد و سوز است و مانند شمعی است که در حضور معشوق می‌سوزد و تا زمانی که اثر عشق بر او باقی بماند، این درد ادامه دارد.