شمارهٔ ۱ عطار
عطار نیشابوری / باب چهل و هشتم: در سخن گفتن به زبان شمع / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
شمع آمد و گفت: هر دم آتش بیش است
وامشب تنم از گریه به روز خویش است
گر میگریم به زاری زار رواست
تا غسل کنم که کشتنم در پیش است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شمع می‌گوید که به مرور زمان، آتش بیشتری پیدا می‌کند و امشب از شدت گریه، حال و روز خوشی ندارد. او می‌گوید اگر گریه کند، این کار طبیعی است، زیرا باید خود را پاک کند چرا که در پیش او مرگی انتظار می‌کشد.