شمارهٔ ۵ عطار
عطار نیشابوری / باب چهل و هشتم: در سخن گفتن به زبان شمع / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
شمع آمد و گفت: این چه عذاب است مرا
کز آتش و از چشم پرآب است مرا
سررشتهٔ من به دست آتش دادند
جان در غم و دل در تب و تاب است مرا
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شمع به طور دردآور از عذابی که دارد، شکایت می‌کند. او از آتش و اشک‌هایش رنج می‌برد و می‌گوید که زندگی‌اش به دست آتش سپرده شده و جانش در غم و دلش در شوق و تلاتم است.