شمارهٔ ۱۶ عطار
عطار نیشابوری / باب چهل و هشتم: در سخن گفتن به زبان شمع / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
شمع آمد و گفت: با چنین کار درشت
تاکی دارم نهاده بر لب انگشت
آن را که به آتش است زنده که بسوخت
و آن راکه به بادی بتوان کشت که کشت
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شمع می‌گوید که با این کار بزرگ، نمی‌توان ادامه داد. اشاره می‌کند که آن چیزی که در آتش است، نمی‌تواند دوام بیاورد و آن چیزی که تحت تأثیر باد است، می‌تواند از بین برود. به طور کلی، شمع به شکنندگی و زودگذری زندگی اشاره می‌کند.