شمارهٔ ۳۷ عطار
عطار نیشابوری / باب چهل و هشتم: در سخن گفتن به زبان شمع / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
شمع آمد و گفت: کیست گمراه چو من
در حلق طناب مانده ناگاه چو من
تا خام رگی چو موم نبود نرود
از جهل به ریسمان فرو چاه چو من
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شمع به دیگران می‌گوید که آیا کسی به اندازه او گمراه است؟ او در حالتی ناگهان در حلقه‌ای از طناب گیر کرده و احساس می‌کند که همچون مومی نرم و خام، از جهل خود به عمق دشواری‌ها فرو رفته است. او به نوعی به مبارزه با نادانی خود اشاره می‌کند.