شمارهٔ ۴۲ عطار
عطار نیشابوری / باب چهل و هشتم: در سخن گفتن به زبان شمع / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
شمع آمد و گفت: این کرا تاب بود
کز آتش تیز بی خور وخواب بود
آبم کند آتش که به من بسته دلست
آتش دیدی که تشنهٔ آب بود
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شمع گفت که من روشنایی و گرما دارم، اما در عین حال به خاطر آتش تند و بی‌خواب به درد می‌برم. آب می‌تواند آتش را خاموش کند، زیرا آتش به آب نیاز دارد تا آرام گیرد و تشنه آن است.