نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۰ عطار

عطار نیشابوری / باب چهل و نهم: در سخن گفتن به زبان پروانه / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

پروانه به شمع گفت: میسوزم خویش

شمعش گفتا که نیستی دور اندیش

یک لحظه تو سوختی و رستی از خویش

من شب تا روز سوختن دارم پیش

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

پروانه به شمع گفت که من می‌سوزم و به عشق تو خودم را فدای تو می‌کنم. شمع در پاسخ به او گفت که تو در فکر آینده نیستی. تو فقط یک لحظه می‌سوزی و از خودت رهایی می‌یابی، اما من تا صبح و شب همیشه در حال سوختن هستم.