نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۱ عطار

عطار نیشابوری / باب چهل و نهم: در سخن گفتن به زبان پروانه / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

پروانه به شمع گفت: میسوزم زار

شمعش گفتا که سوختن بادت کار

زان میسوزی که میپرستی آتش

آتش مپرست و کافری دست بدار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، پروانه به شمع می‌گوید که برای او بسیار می‌سوزد و ناراحت است. شمع در پاسخ می‌گوید که سوختن او نتیجه‌ی عشق و پرستش آتش است. شمع به پروانه توصیه می‌کند که به جای عشق به آتش، دست از آن بردارد، چون این کار نوعی کفر است. به طور کلی، این شعر به موضوع عشق و فدای جان در راه معشوق اشاره دارد.