شمارهٔ ۱۷ عطار
عطار نیشابوری / باب چهل و نهم: در سخن گفتن به زبان پروانه / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
پروانه که شمع دلگشایش افتاد
دلبستگی گره گشایش افتاد
گردِ سرِ شمع پایکوبان میگشت
جان بر سرش افشاند و به پایش افتاد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر درباره پروانه‌ای است که به شمع دلگشای خود دلبسته شده و در اطراف آن به دور می‌چرخد. او به خاطر عشق و زیبایی شمع، جان خود را فدای آن می‌کند و در نهایت بر سر شمع می‌افتد. این متن نمادین، به مفهوم عشق و فداکاری اشاره دارد.