شمارهٔ ۷۴ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به ارتباط عمیق بین بدن و روح اشاره دارد. شاعر می‌گوید که وجود ما (سایه جان) از رنج و درد شکل می‌گیرد و جسم ما (تن) محلی برای تجلی روح ماست. همچنین به این نکته اشاره می‌شود که همه ما در سایه خود زندگی می‌کنیم و این سایه، پرده‌ای است که هویت واقعی ما را پنهان می‌کند. به عبارت دیگر، آنچه ما هستیم، در واقع ترکیبی از جان و تن است که در سایه یکدیگر قرار دارند.