شمارهٔ ۱۲ عطار
عطار نیشابوری / باب هفتم: در بیان آنكه آنچه نه قدم است همه محو عدم است / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
چون محرم هم نفس نهای، تو چه کنی
شایستهٔ این هوس نهای، تو چه کنی
پیوسته به جنگ خویش برخاستهای
خود را،چو تو هیچ کس نهای، تو چه کنی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به مفهوم عشق و دل شاکی می‌پردازد. او به جنگ داخلی و احساسات پیچیده‌ای اشاره می‌کند که از عشق می‌آید. سوالاتی مطرح می‌شود که در برابر این احساسات عمیق، چه باید کرد و چگونه می‌توان با این حالت کنار آمد. شاعر به نوعی سردرگمی و تردید در برابر عشق و خواسته‌های درونی خود اشاره دارد.