شمارهٔ ۱۳ عطار
عطار نیشابوری / باب هفتم: در بیان آنكه آنچه نه قدم است همه محو عدم است / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
شایستهٔ این هوس نهای، تو چه کنی
در بیقدری چون مگسی باشی تو
خود را،چو تو هیچ کس نهای، تو چه کنی
آخر تو که باشی که کسی باشی تو
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این اشعار، شاعر به محدودیت و بیقدری انسان‌ها اشاره می‌کند و می‌گوید که در مقایسه با خواسته‌ها و آرزوهای بزرگ، انسان‌ها حتی به اندازه یک مگس هم ارزش ندارند. او از این می‌پرسد که اگر کسی به این اندازه ناچیز باشد، چه می‌تواند بکند و در نهایت به این نتیجه می‌رسد که فرد به خودی خود هیچ نیست و اهمیت چندانی ندارد.