شمارهٔ ۳۲ عطار
عطار نیشابوری / باب هفتم: در بیان آنكه آنچه نه قدم است همه محو عدم است / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
دعوی وجود از سر مستی شوم است
از عین عدم خویش پرستی شوم است
پیش و پس سایه آفتابست مدام
گر سایه نفس زند ز هستی شوم است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این ابیات بیانگر این است که وجود و خودپرستی ناشی از غفلت و مستی‌های روحی است. شاعر اشاره دارد که وجود انسان همچون سایه‌ای در زیر آفتاب است و اگر انسانی تنها به نفس و خواسته‌های خودش توجه کند، به عدم و پوچی دچار می‌شود. به عبارت دیگر، گرایش به خودپرستی و وابستگی به خویش، انسان را از حقیقت وجودی‌اش دور می‌کند.