شمارهٔ ۲۵ عطار
عطار نیشابوری / باب هشتم: در تحریض نمودن به فنا و گم بودن در بقا / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
گر تو بر او ز تنگ دستی آئی
در دایرهٔ خویش پرستی آئی
از نقطهٔ بیخویشتنی چند آخر
مشرک باشی کز سرهستی آئی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
اگر به خاطر فقر به او رو بیاوری، در دایره خودپرستی قدم گذاشته‌ای. پس از کجا می‌توانی بر بی‌خودیت غلبه کنی؟ در این صورت، تو مشرک هستی که فقط از وجود خود بهره می‌گیری.