شمارهٔ ۴۶ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از عشق و دلدادگی خود سخن می‌گوید. او بیان می‌کند که از شدت عشق، متاثر شده و در عین حال با افتخار علم و معرفت را به قله‌های آسمان رسانده‌اند. اما در نهایت، وقتی با موانع و مشکلات روبه‌رو می‌شوند، از همه چیز دست می‌کشند و به پوچی و بی‌نظمی گرایش پیدا می‌کنند.