شمارهٔ ۵۱ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات شاعر به خودداوری و سنجش خویشتن می‌پردازد و از احساس عمیق خود نسبت به معشوق می‌گوید. او اعلام می‌کند که به خاطر عشقش از هر بخش از وجودش می‌نالد و در عین حال ابراز می‌کند که برابری با معشوق برایش ناممکن است و به همین خاطر خود را با خاک راهش (یعنی در برابر او) برابر می‌سازد.