نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۵۵ عطار

عطار نیشابوری / باب هشتم: در تحریض نمودن به فنا و گم بودن در بقا / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

در عشق نشان و خبر من برسید

وز گریهٔ خونین جگر من برسید

چندان بدویدم که تک من بنماند

چندان بپریدم که پر من برسید

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات از عشق و دردهای ناشی از آن سخن می‌گوید. او از معشوق می‌خواهد که نشانه‌ای از عشق او بفرستد و از حالش بپرسد. شاعر بیان می‌کند که به اندازه‌ای در عشق تلاش کرده و دویده که دیگر چیزی از او نمانده است، و حتی به اندازه‌ای پرش کرده که به مرز ناامیدی رسیده است. به طور کلی، این ابیات حس عمیق عشق و رنج را به تصویر می‌کشند.