نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۵۲ عطار

عطار نیشابوری / باب هشتم: در تحریض نمودن به فنا و گم بودن در بقا / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

جانا چو ره تو راه ذُلّ و عِزْ نیست

کاریست که کار قادر و عاجز نیست

پس گم شدنم به و چنان گم شدهام

کامکان پدید آمدنم هرگز نیست

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این چهار بیت از غلامرضا بی‌نظیر اشاره به این دارد که در مسیر عشق و حق، هیچ جای خفت و ذلت وجود ندارد و تنها کسی می‌تواند در این راه قدم بگذارد که دارای قدرتی واقعی باشد. شاعر همچنین بیان می‌کند که او به شدت در این راه گم شده است و هیچ گاه نمی‌تواند در این مسیر به طور کامل پیدا شود. این شعر به عمیق‌ترین حالت گمشدگی در عشق و درک عمیق از وجود اشاره دارد.