شمارهٔ ۶۲ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات شاعر به حالتی اشاره می‌کند که از دغدغه‌های دنیوی و مسائل انسانی رهایی یافته و به آرامش و سکون درونی دست یابد. او بیان می‌کند که می‌خواهد بدون نگرانی از جهان هستی و نیستی، نشسته و آرامش را تجربه کند. این状态 به نوعی آزادگی و فراغت از مادیات را نمایش می‌دهد.