بخش ۴ - الحكایة و التمثیل عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به بیان حالتی از سرگردانی و دیوانگی فردی می‌پردازد که به دلیلی عمیق از درد و رنج رنج می‌برد. او خود را در میان خاکسترها می‌یابد و احساس ناامیدی و ناتوانی می‌کند. در حالی که از جدایی و غم می‌نالد، به نماینده‌ای یا کسی که در جست‌وجوی حقیقت است، می‌گوید که نمی‌داند چه باید بکند. او در نهایت به این نتیجه می‌رسد که اگر پرده‌ای از حقیقت برطرف نشود، تمام این افسانه‌ها و دردها بی‌نتیجه خواهند بود. شعر به نوعی به بی‌ثمری جستجوی دانش و حقیقت در دنیای پر از ابهام اشاره دارد.