بخش ۷ - الحكایة ‌و التمثیل عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، مردی عزیز به دیوانه‌ای نزدیک می‌شود و از او می‌پرسد که آیا آرزویی دارد. دیوانه جواب می‌دهد که از ده روز پیش گرسنه مانده و در این حال، به دنبال غذا و نان است. مرد عزیز به دیوانه می‌گوید که دل خود را خوش کند که او به دنبال غذا خواهد رفت. دیوانه به او توصیه می‌کند که در سخن گفتن خود احتیاط کند، زیرا اگر خدا صدای او را بشنود، ممکن است نان را به او نرساند. او تأکید می‌کند که دوست او گرسنه است و تا زمانی که او سیر نشود، همیشه در درد و رنج خواهد ماند. در نهایت، بیان می‌شود که وقتی انسان به شادی و آرامش برسد، از گرسنگی رنج می‌برد.