بخش ۱۳ - الحكایة و التمثیل عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات به تصویرگری از حالی ناراحت و گرسنه می‌پردازد. او به بیدل و دیوانه‌ای اشاره می‌کند که به شدت می‌گرید. یکی از حضار از او می‌پرسد چرا اشک می‌ریزد و او پاسخ می‌دهد که اگرچه گرسنه است، اما اشک‌هایش به خاطر حسی عمیق و درد درونی‌اش است. او می‌خواهد بیان کند که گرسنگی تنها دلیل گریه‌اش نیست و هنگامی که می‌بیند دیگران نیز در سختی و گرسنگی هستند، احساسات او شدت می‌گیرد. در نهایت، او خود را آزادانه در غم و اندوه می‌بیند و به همین دلیل، به شدت می‌گرید.