بخش ۵ - الحكایة و التمثیل عطار
عطار نیشابوری / بخش بیست و یکم / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)
در رهی داود طائی بی قرار
میشد و تعجیل بودش بیشمار
آن یکی گفتش چرا داری شتاب
گوئی افتادست در دکانت آب
گفت بر دروازه در بند منند
میشتابم چون شتابم میکنند
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات، داود طایی به شدت نگران و بی قرار است. یکی از افراد به او میگوید که چرا اینقدر عجله دارد، انگار که در دکانش آب افتاده است. داود پاسخ میدهد که در دروازهاش افرادی در بند هستند و به همین خاطر او هم میشتابد چون آنها او را به حرکت وامیدارند.