بخش ۹ - الحكایة ‌و التمثیل عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر به دیوانه‌ای به نام شبلی اشاره می‌کند که در جنگی با پادشاه و در کارهای او دچار پریشانی شده است. پادشاه به او دارویی می‌دهد تا دردش را درمان کند، اما شبلی می‌گوید که رنج بردن او بیهوده است و این درد از نوع دیوانگی نیست. او توضیح می‌دهد که درد واقعی او از نوعی است که درمانی ندارد و جانی که ندارد هیچ ارزشی برایش ندارد. او به این نکته اشاره می‌کند که در زندگی ارزش واقعی را درک نمی‌کند و دردهایش ممکن است او را به زودی به زندگی برگرداند، اما در نهایت بر آن است که حقیقتی عمیق‌تر درباره زندگی وجود دارد که فراتر از همه این تجربیات است.