بخش ۱۰ - الحكایة و التمثیل عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این متن در مورد عمر بن خطاب و ماجرای سفر او به مکه است. او در حین سفر زن بارداری را به خداوند سپرده بود. وقتی که به خانه برمی‌گردد، متوجه می‌شود که آن زن دیگر زنده نیست و تنها نیمی از او باقی مانده است. اما قسمت دیگر او زنده و شیرخوار است و به کودک خود شیر می‌دهد. عمر وقتی این صحنه را می‌بیند، متعجب می‌شود و از خداوند می‌شنود که آنچه سپرده شده، به درستی محفوظ مانده است. این داستان به عصمت و حفاظت الهی اشاره دارد و نشان می‌دهد که در شرایط سخت نیز، خداوند کودکان را به سرپرستی می‌گیرد.