بخش ۵ - الحكایة و التمثیل عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به ماجرای یک روستایی می‌پردازد که به شهری به نام مرو می‌رود و در مسجد جامع می‌خوابد. او کدوئی بر پای خود بسته است تا در آن شهر گم نشود. وقتی از خواب بیدار می‌شود، متوجه می‌شود که کدو از پای او باز شده و بر پای یک فرد دیگر بسته شده است. این موضوع او را در حیرت و سرگشتگی قرار می‌دهد و از خود می‌پرسد که آیا او همان روستایی است یا این فرد دیگر. او در میانه نفی و اثبات و تردید بسر می‌برد و در بی‌اطمینانی و تردید از وجود خود و هویت واقعی‌اش گیج و مضطرب است.