بخش ۱۴ - الحكایة و التمثیل عطار
عطار نیشابوری / بخش بیست و سوم / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)
آن یکی پرسید از عباسه باز
گفت ای نطقت کلید گنج راز
نیست کس از سیم داران مونست
می نیاید خواجهٔ در مجلست
گفت کی آید بر من سیم دار
کز منش بر هم نماند کار و بار
سیم داری کو بمجلس آیدم
گر همه چون زر بود مس آیدم
جیب در گردن رسن گردانمش
پیرهن در بر کفن گردانمش
از زفان من بچشم سیم دار
چون لحد گردد سرای زرنگار
عیب او پوشید نتوانم برو
دین او را کفر گردانم برو
این چنین کس کی کند رغبت بمن
کی درست آید چنین نسبت بمن
سوی هر ظالم بود رغبت ترا
کی توان کردن بمن نسبت ترا
درگه ظالم چه جای مؤمن است
هرکه در آتش رود ناایمن است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شخصی از عباس پرسید که چرا کسی از سیم داران (ثروتمندان) به مجلست نمیآید. عباس پاسخ داد که سیمدار واقعی که کارش درست باشد، به مجلسی میآید که بر اساس صداقت و شفافیت تشکیل شده باشد. او از عیوب سیمداران صحبت کرد و اینکه نمیتواند عیبهای آنها را نادیده بگیرد. او اشاره کرد که هیچکس علاقهای به روابط ظالمانه ندارد و در نهایت، کسانی که در آتش ظلم گرفتار شوند، هرگز در امان نخواهند بود. در اینجا، تأکید بر اهمیت صداقت و دوری از ظالمین مطرح شده است.