بخش ۶ - الحكایة و التمثیل عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

مردی معروف به پیش یک شیخ رفت و از سر بی‌خودی و حالت ناامیدی زار زار گریست. او گفت که از عبودیت خسته شده و به ربوبیت هم نمی‌تواند دست یابد. او احساس می‌کرد که نه در این دنیا و نه در آن دنیا چیزی ندارد و نمی‌داند چگونه باید عمل کند. شیخ به او گفت که باید همیشه به یاد خدا باشد و اگر می‌خواهد حقیقت را بیابد، باید به علم و عمل توجه کند و ریشه آن را در فهم ازلی جستجو کند. همچنین تأکید کرد که باید چشمش را به علم و عمل نداشته باشد و بیشتر بر لوح ازل متمرکز شود.