نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

بخش ۸ - الحكایة و التمثیل عطار

عطار نیشابوری / بخش بیست و سوم / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)

در میان دشمنان پیری کهن

دوستی راگفت ای نیکو سخن

کاین همه خلقند دایم غم زده

ترک شادی کرده و ماتم زده

بیشتر غمشان ازان بینم مقیم

تا چرا آخر خداوند کریم

آن کند جمله که خود خواهد مدام

وآنچه باید خلق را نکند تمام

گر ز صد تن داعی یک کار خاست

تا نخواهد حق نیاید کار راست

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در میان دشمنان پیر و کهن، دوستی به نیکویی گفت که مردم همواره غمگین‌اند و از شادی دور شده‌اند. او مشاهده می‌کند که بیشتر غم و اندوه آنان ناشی از این است که چرا خداوند مهربان این وضع را ایجاد کرده است. او بیان می‌کند که خداوند همیشه آنچه را می‌خواهد انجام می‌دهد و آنچه برای خلق لازم است، محقق نمی‌شود. اگرچه عده‌ای فراخوان به یک کار می‌کنند، اما بدون اراده الهی، آن کار محقق نخواهد شد.