بخش ۷ - الحكایة و التمثیل عطار
عطار نیشابوری / بخش بیست و هفتم / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)
آن یکی دیوانه سرافراشته
سر بسوی آسمان برداشته
خوش زفان بگشاد و گفت ای کردگار
گر ترا نگرفت دل زین کار و بار
دل مرا بگرفت تا چندت ازین
دل نشد سیر ای خداوندت ازین
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، یک فرد دیوانه به آسمان نگاه می‌کند و با زبان خوش از خداوند می‌خواهد که اگر دلش از مشکلات و دردسرهای زندگی راحت نیست، دل او را نیز از این گرفتاری‌ها آزاد کند. او به خدا می‌گوید که دیگر از این وضعیت دلش سیر نشده و درخواست کمک می‌کند.