بخش ۷ - الحكایة و التمثیل عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، سایلی از کسی می‌پرسد که آیا نام "ذوالجلال" (الله) را می‌شناسد یا نه. شخص پاسخ می‌دهد که نمی‌تواند به درستی این نام را بیان کند. مرد به او می‌گوید که این پاسخ نشان‌دهنده نادانی و عدم درک اوست. سپس مرد صحبت از قحطی در نشابور می‌کند و تجربه‌اش از گرسنگی و نبود فرصتی برای نماز خواندن را بیان می‌کند. او به این نتیجه می‌رسد که نان، نشانه‌ای از خداوند و اساس دین است و تأکید می‌کند که باید به خداوند اعتماد کرد و از او درخواست روزی نمود، بدون اینکه درباره منبع آن سوالی بپرسیم. این شعر به اهمیت ایمان و شکرگزاری از نعمت‌های الهی اشاره دارد.