بخش ۱۱ - الحكایة و التمثیل عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، عیسی به مریم می‌گوید که تو مانند طاقی هستی که خورشیدش را جفت خود می‌سازد. او از مریم می‌پرسد چرا خود را در خانه محبوس کرده‌ای. مریم پاسخ می‌دهد که او نیمه دیوانه است و هر چیزی که با او نمی‌توانند در یک مکان باشند، همیشه برای او ناپیداست. او همچنین اضافه می‌کند که هر چیزی که با تو هماهنگ نیست، فرقی نمی‌کند که چه کسی باشد؛ چه گدا باشد و چه شاه. این شعر به موضوع عشق و الهام از وجود می‌پردازد.