بخش ۲ - الحكایة و التمثیل عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این متن، مجنون در حجاز از دیگران می‌پرسد که چرا در آنجا موی سر خود را می‌زنند. او پاسخ می‌گیرد که این کار سنت است و ترک آن نشانه‌ی محنت است. مجنون متوجه می‌شود که این کار به خاطر سنت و نه خرد است. او می‌گوید که نگهداری ریش باید از روی فریضه باشد، زیرا داشتن ریش می‌تواند بار انبوهی از مشکلات روحی را به همراه داشته باشد. او همچنین بیان می‌کند که این فریضه از صدها سنت ارزشمندتر است و انسان باید در زمان معاصر خود فعال باشد و از خواب و هوس بیدار شود. در نهایت، به شخصی توصیه می‌کند که اگر امروز کار نکند، فردا دچار آلام خواهد شد.